Vrijdag logdag

De kaasbrand van Lutjewinkel


Ik hou van Jaeggi, dat wil zeggen van zijn columns. Hij bouwt zijn column altijd heel zorgvuldig en spannend op naar een weergaloos einde. Is hij de Mark Twain van de lage landen? Twain kon dat ook zo goed, je leest een spannend verhaal om tot slot huilend van het lachen over de vloer te rollen. Jaeggi kent u misschien van zijn roman Held van beroep, een tragikomisch boek over begrafenissen en het lijk van moeder in de ski-box op de auto.

Jaeggi een weblog. Wie niet? Er zijn er naar schatting 50.000 in Nederland. Maar Jaeggi is leuk, dus zijn blog is zeer welkom:

Alleen het werkwoord al: bloggen. De mooiste aanvulling op de Nederlandse taal van de afgelopen tien jaar. Het verschilt niet hemelsbreed van dagboekschrijven, maar wel op 1 essentieel punt: dagboekschrijven doe je alleen voor jezelf. Bloggen is dagboekschrijven voor een groot publiek.
Met mijn dagboeken wilde het nooit lukken, omdat ik de enige was die me las. En ik vind mezelf zo’n ontzettend saaie lezer

Het blog gaat over actuele onderwerpen, over taal (mooiste woord: de kaasbrand van Lutjewinkel). Over kleine dingen die hij meemaakt, maar het is godzijdank geen lifelog. Soms is het te flauw voor woorden zoals op 3 december: 'Ik blijf lachen om de man die de sauna binnenkomt en puft: 'Godsamme, warm hier.' Maar doorgaans is het sterk en dat het uitstekend geschreven en gestructureerd is staat buiten kijf. Jammer alleen dat hij mensen toestaat commentaar te geven. Dat is altijd zo'n vlag op een modderschip. Maar voor het overige: Jaeggi warm aanbevolen!


Max Dohle @ 07:23 | link |